فصل سىام اسلام و فقر ، مبارزه اى فراگستر ( 1 ) - آشنا كردن مردمان با آثار فقر و نتايج منفى آن أ - پريشانى قرآن 1 - * ( . . . وَلَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ ، وَما مَسَّنِيَ السُّوءُ ) * . . . « 1 » ( بگو اى محمّد : ) . . . اگر از غيب ( جز آنچه خدا به من خبر دهد ) خبر داشتم ، بر خير خويش بسيار مىافزودم و بدى ( پريشانى ) به من نمىرسيد . . . حديث 1 - الإمام الباقر « ع » - لرجل من أصحابه : إنّ الله عزّ و جلّ يقول في كتابه : * ( وَلَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَما مَسَّنِيَ السُّوءُ ) * ، يعني : الفقر . « 2 » امام باقر « ع » - به مردى از اصحاب خود فرمود : خداى بزرگ در كتاب خويش مىفرمايد : * ( وَلَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَما مَسَّنِيَ السُّوءُ ) * ، مقصود ( از سوء ، بدى ، پريشانى ) فقر است .

--> « 1 » « سورهء اعراف » : 188 . « 2 » « بحار » 93 / 143 ؛ اين حديث را شيخ صدوق ، در كتاب « معاني الأخبار » ( 1 / 167 ) ، از حضرت امام جعفر صادق « ع » روايت كرده است ، با اندكى اختلاف .